Brumma kan niet kiezen

Heb ik al geblaft dat ik hartstikkeme goed ballen kan? Ik kan zelf een bal omhoog gooien en hem dan ook weer vangen...en ik kan stuiteren met de bal...en ik kan ook overgooien met baasje en vrouwsel. Ik gooi de bal dan naar baasje en baasje gooit hem naar vrouwsel en vrouwsel weer naar mij. Ze dachten dat ik dat niet kon! Nou mooi wel dus!

Het aldermooiste vind ik een vindbal. Dat is een bal waarvan je niet weet dat hij er is, maar dat je die dan opeens ziet liggen...in het bos of zo. Als ik een vindbal vind ben ik zo blij dat ik met mijn bal ga dansen. Mijn ballen hebben ook namen. Ik heb Max en Dunlop en piepbal en stuiterbal en nog heel veel ballen. Gisteren heb ik weer een vindbal gevonden en hij heet Wilson 4. Dat staat erop. Maar als ik Wilson 4 heb...dan moet er toch ook een Wilson 1, 2 en 3 zijn?? En die heb ik nog niet. Dan moet ik vanmiddag maar heelste goed gaan zoeken denk ik...

Balpootjes van Brumma!

Werkend type

Ze zeggen alletijd dat ik van het werkende type ben maar dat zelf niet weet. Ik heb geen idee wat ze daarmee bedoelen. Ik weet wel dat je onder de appelboom heel lekker koesen kan!

Slapend voetje van Bamse.

Brumma en een Beestje

Ik lig graag in de tuin. Er is alletijd wel wat te beleefselen in de tuin. Soms zijn er leuke voogseltjes of ik ga lekker met mijn bal spelen of lekker bij oma liggen en elkaar wassen. Maar hier had ik een beestje gevonden.
Het was een heelste klein torselbeestje en hij ging verstopseltje met me spelen.
Eigenstlijk niet eerlijk om verstopseltje te speleren met iemand die veel groter is dan jij. Pfff, ik ging ook achter de bloempot zitten, maar toen zag hij me best nog wel. Maar ik moest wel heelste goed zoekeren.
Jáááá, gevonden!

Mag ik ook babbelen?

En nou mag ikke ook eens even babbelen toch? Ik mag me na 10 maanden in de roedel toch wel eens voorblaffen? Dit zijn wat pupselfoto's van me. Wat was ik liefsel hé? Hier woonde ik nog bij mama Akka en tante Boosje. Hier was ik nog Famke, het "oranje" pupje. Roedelmoeder kwam elke dag bij ons kijken en ze vond mij het alderliefste pupseltje...en dat was ik natuurlijk ook! Gelukkig was ik het pupsel wat bij oma, tante Noekie en tante Galijntje mocht komen wonen. Nu heet ik Brumma!
Hier ben ik nog maar net vermandseld naar de nieuwe roedel. Ik was er nog maar 1 keer eerder geweest, toen er een vreemde meneer in de roedel was, die alstemaal proefseltjes ging doen met mijn zusjes en broertjes en mij om te kijken of we wel liefselig waren en in welke nieuwe roedel we het beste zouden passen. Nou, vollegens mij pas ik heelste goed bij oma in de roedel!
Kijk maar, hier doe ik verstopsertje met oma. Ik was alleen een beetje vergeten dat ik me niet verstopselen kan als ik oma haar oogjes dicht houd. Maar ze zag zo toch niet waar ik was. Slim van mij hé? Vrouwsel zegt dat ik het alderslimste hondseltje ben wat ze ooit gezien heeft.
Omdat ik zo'n lieve pupsel was mocht ik een eigen konijnsel. Ze heet Janneke en nu heeft ze ook nog een kindje, Kneusje. Maar dat heeft oma al verteld hé? Ik kan heelste leuk met Kneusje speleren. Ze gaat alletijd tussen mijn pootsels zitten en dan ga ik haar kusjes geven.

Puppiepootjes van Brumma!

Alweer "pupseltjes"!

En toen ging konijn Janneke opeens met haar haarsels en stroosels een holletje maken. Wij gingen even wandelen en toen we terug kwamen...had ze zomaar 4 heelste kleine konijnenpupsels gemaakt! De eerste dagen waren ze nog heelstemaal kaal en lagen ze alletijd in hun nestje. Na een paar dagen kregen ze pas vachtjes.
Konijnenmama's wassen hun pupsels heelstemaal niet en ze mogen maar 1 keer per dag drinken bij mama. Nou, zo zou ik ook wel meer pupsels willen! Nuka vond het ook maar raar en zij heeft heel goed voor de pupsels gezorgd. Ze werden elke dag door Nuka gewassen. Dan kon Nuka vast een beetje oefenen voor echte pupsels.
Deze drie pupseltjes zijn alstemaal naar een nieuw baasje gegaan.
En dit pupsel mocht bij ons in de roedel blijven. Ze heet Kneusje, omdat ze een ontsteeksel heeft aan haar poeperd. Wel zielderig hé? Maar vrouwsel noemt haar alletijd Klein Konijn.

Ook zielderig!

Er is nog meer zielderigs gebeurd dit jaar....In december is Zwart Konijn naar de wolken gegaan. Zomaar opeens. Hij was al heelste oud en heelste moe. En nou huppelt hij vast weer samen met Grijs Konijn in de wolken. Maar zielderig is het wel!
Na een tijdje kregen we weer nieuwe konijnsels in de roedel. Deze bruimselige heet Janneke....
....En dit is Jip. Maar Jip was niet liefselig, hij wou de heelste tijd maar achter Janneke aan rennen. En toen werd Janneke bangig en toen werd ik ook bangig, want het gaf wel heelste veel lawaaisels in de kooi als Jip krijgertje deed. En toen Galynn en Nuka en Brumma ook bangig werden, heeft vrouwsel Jip weer terug gebracht naar de konijnenwinkel. Toen konden we weer lekker slapen...eventjes....

Dansen aan zee

Het is best een dolle boel als je oma wordt. En SunShine, (Aurora's kindje) en Nuka waren hartstikkeme blij dat ze tante waren geworden. We waren zo blij dat we op het strand met z'n allen gedanst hebben! Wel heelste zielderig voor SunShine, want die stapte in een heelste scherpe schelp en had een bloedvoet!
Op 24 april van dit jaar is SunShine ook mama-hond geworden. Zij kreeg ook 7 pupseltjes. En misschien worden Aurora en ik wel weer oma, want Nuka gaat misschien pupseltjes krijgen van Muka en Muka is een zoon van Aurora. Pfff, dan krijgen we het weer druk!

Trotse oma-honden.

Ik ben natuurlijk niet de enigste trotselige oma!

Toen de pupsels nog bij mama Akka lagen, kwam mijn vriendin Aurora ook op kraamselvisietsels, want zij is de andere oma.
We hebben tijdens een strandwandelding geblaft hoe we het vonden om oma te zijn. Ik mag Brumma natuurlijk opvoeden, want ze woont in mijn roedel, maar als ik iets niet weet mag ik het alletijd aan Aurora vragen, want zij heeft nu al 21 kleinpupsels!

Eindelijk even bijblaffen

Hebben jullie me erg gemist? Ik heb een jaar niet geblafseld hier, de hoogste tijd om jullie bij te blaffen. Er is in dit jaar heel veel gebeurd, heelste verdrietselige dingen, maar ook leuke dingen.

Van verdriet heb ik een tijd niet willen blaffen, omdat Akka en Boosje niet meer bij onze roedel horen. Daar word je als mama-hond behoorlijk deperressief van, je wil al je kindjes toch af en toe eens zien toch? Maar eerst is Akka 4 September mama geworden van 7 heelste liefselige pupseltjes en ben ik dus oma geworden! Er zijn ook heelste leuke dingen gebeurd, want één van die pupseltjes mocht bij ons in de roedel komen wonen. Brumma heet ze en ik ben natuurlijk een heelste trotse oma-hond!

Zachte oma-slofjes van Bamse